جای جوش اغلب بعد از فروکش کردنِ آکنه میماند و گاهی بیشتر از خودِ جوش آدم را اذیت میکند. خبرِ خوب این است که بیشترِ اسکارها قابلِ بهبودند، اما به یک شرط: اول باید نوعِ اسکار درست تشخیص داده شود. انتخابِ روش بدونِ شناختِ نوعِ اسکار، همان آزمون و خطایی است که وقت و هزینه را هدر میدهد و گاهی نتیجه نمیگیرد.
انواعِ جای جوش را بشناسید
جای جوشها به دو دستهٔ کلی تقسیم میشوند. دستهٔ اول اسکارِ فرورفته (آتروفیک) است که بافتِ پوست را گود کرده؛ خودِ این هم چند شکل دارد: رولینگ (موجدار و کمعمق)، باکسکار (لبهدار و مشخص) و آیسپیک (باریک و عمیق). دستهٔ دوم اسکارِ رنگی است، یعنی لکِ قرمز یا قهوهای که بعد از جوش باقی میماند و اصلاً فرورفتگی نیست، فقط رنگدانه و التهابِ باقیمانده است. این دو دسته درمانِ کاملاً متفاوتی دارند، پس اولین کار تشخیصِ درستِ نوعِ اسکارِ شماست.
چرا معمولاً یک روش کافی نیست؟
هر نوع اسکار به ابزارِ خودش جواب میدهد. آیسپیکِ عمیق با روشی که رولینگِ کمعمق را خوب میکند درمان نمیشود، و لکِ رنگی اصلاً به روشهای فرورفتگی نیازی ندارد. به همین دلیل در بیشترِ موارد ترکیبی از چند روش لازم است: آزاد کردنِ چسبندگیِ زیرِ اسکارِ رولینگِ چسبیده با سابسیژن، تحریکِ کلاژن برای پر شدنِ فرورفتگی، و در اسکارهای عمیقتر لیزرِ فرکشنال یا میکرونیدلینگِ رادیوفرکونسی. برنامهای که برای پوستِ شما بسته میشود به نوعِ غالبِ اسکارتان بستگی دارد.
روشها و اینکه چند جلسه لازم است
برای اسکارِ فرورفته و چسبیده (رولینگ)، سابسیژن که چسبندگیِ زیرِ اسکار را آزاد میکند معمولاً در دو تا چهار جلسه (گاهی بیشتر برای اسکارِ شدید) با فاصلهٔ حدودِ چهار تا شش هفته انجام میشود؛ اینکه دقیقاً سابسیژن چند جلسه لازم دارد و چند درصد جواب میدهد به نوعِ اسکار بستگی دارد. برای تحریکِ کلاژن، میکرونیدلینگ و مزونیدلینگ که برای همهٔ انواعِ پوست مناسب است اغلب سه تا شش جلسه لازم دارد. در اسکارِ عمیقترِ آتروفیک، مورفیوس ۸ (میکرونیدلینگِ رادیوفرکانسی) هم مطرح است که به لایههای عمیقتر میرسد. لیزرِ فرکشنال هم بسته به نوعش فرق میکند: نوعِ CO2 قویتر و کاریتر است و نوعِ اربیوم ملایمتر؛ تعدادِ جلسات و مدتِ نقاهت به نوعِ لیزر و شدتِ اسکار بستگی دارد و در مشاوره روشن میشود. عددِ دقیقِ جلسات پس از تشخیصِ نوع و عمقِ اسکارِ شما برآورد میشود.
سابسیژن و درمانِ ترکیبی در لمون
سابسیژن قلبِ درمانِ اسکارِ فرورفتهٔ چسبیده است و کیفیتِ ابزار در نتیجهاش مستقیم اثر میگذارد. در لمون از سوزنِ اصلِ Nokor برندِ BD آمریکا استفاده میکنیم و بسته به نوعِ اسکار و تشخیصِ دکتر غفوری، گاهی سوزن و گاهی کانولا به کار میرود.
اما آزادکردنِ اسکار نیمی از کار است؛ نیمِ دیگر ساختنِ بافتِ تازه در همان فضاست. برای همین دکتر غفوری در یک جلسه سابسیژن را با چند روش ترکیب میکند:
- فیلر: پرکردنِ فضای آزادشده تا اسکار دوباره پایین نرود.
- نخِ مایعِ کلاژنساز (PLLA): تحریکِ تدریجیِ ساختِ کلاژن برای بازسازیِ عمقیِ بافت.
- مزونیدلینگ با کوکتلِ ترکیبی: یکدستکردنِ بافتِ سطحیِ پوست.
- PRP: گاهی بعد از سابسیژن و مزونیدلینگ، از پلاکتِ خودِ شما برای شتابِ ترمیم.
همین ترکیب است که یک جلسهٔ رفعِ اسکار در لمون را به دو تا سه ساعت میرساند. دکتر شادی غفوری، بنیانگذارِ کلینیک، از بیشترِ پزشکان وقتِ بیشتری برای هر مراجع میگذارد و همین حوصله تفاوتِ نتیجهٔ طبیعی را میسازد.
منطقِ این جلسهٔ طولانی ساده است: کبودی و نقاهتِ بعد از سابسیژن را یک بار تحمل میکنید، پس بهتر است در همان جلسه بیشترین چسبندگیِ ممکن آزاد شود تا مسیرِ درمان در مجموع به جلسههای کمتری برسد. هزینهٔ درمان فقط پول نیست؛ روزهای نقاهت هم هزینه است و برنامهٔ درمان باید هر دو را باهم مدیریت کند.
اول آکنهٔ فعال، بعد جای جوش
یک نکتهٔ مهم که گاهی نادیده گرفته میشود: تا وقتی جوشِ فعال دارید، پرداختن به جای جوش زودهنگام است، چون جوشهای تازه اسکارِ جدید میسازند و نتیجهٔ درمان را خنثی میکنند. اول باید آکنه در برنامهٔ درمانِ پوست کنترل شود، بعد سراغِ بازسازیِ جای جوش برویم. فشار ندادن و دستکاری نکردنِ جوش هم بهترین و ارزانترین راهِ پیشگیری از جای جوشِ تازه است. برای شادابی و یکدست شدنِ رنگِ پوست در کنارِ درمانِ اسکار، فیشال هم میتواند بخشی از مسیر باشد.
